Wereldkerk

Op het links georiënteerde feminiene CIP (Christelijk Informatie Platform) is een artikel verschenen getiteld: Peter Paauwe: “De wereld moet zich thuis voelen in de kerk”

Peter Paauwe is duidelijk een wolf in schaapskleren. Een valse leraar. Een leugenaar. Waarom?

“Als er één kerk is die is gegroeid in de afgelopen jaren, dan is het wel de DoorBrekers. Wat begon met veertig volwassenen, groeide uit tot tweeduizend leden. Inmiddels zijn er meerdere locaties. Peter Paauwe, oprichter en senior pastor, deelt in deze videoserie drie lessen voor kerken die willen groeien. De eerste les: je moet de cultuur hebben van een wereldkerk.”

“Wat ik bedoel met een wereldkerk, is een kerk die voor de wereld is en waar de wereld zich thuis voelt,” zegt Paauwe.

Hier gaat Peter’s redenatie al compleet de mist in. En het illustreert direct waarom kerken als de AfBrekers zo populair zijn. Het voelt namelijk lekker om daar te zijn. Het VOELT lekker.

Gevoel is een uiting in het hier en nu. Een vluchtig iets dat met de toediening van een prikkel ieder moment weer kan veranderen. Een schitterend compas om op te varen dus: Ieder moment een andere kant op kunnen gaan.

Jezus’ boodschap was alleen niet om je goed te voelen. Hij zij: “Je bent wel in de wereld, maar niet van de wereld.” De wereld is hedonistisch, gericht op de korte termijn. Je lekker voelen. Nu. Meteen. Als het goed voelt, dan is het goed. Dit is niet de weg voor christenen om te bewandelen. Christenen dienen op de lange termijn gefocust te zijn en dus op verstand en wijsheid.

Op basis van zijn observaties ziet hij in grote lijnen drie soorten kerken. “Ik zie kerken die vasthouden aan liturgieën, de oude manier van kerk zijn, krimpen.” De tweede categorie kerken houdt vast aan een orthodoxe benadering en blijft qua ledenaantal stabiel. “Maar we willen graag kerken die groeien,” vervolgt Paauwe. Hij ziet dat kerken van diverse stromingen die ervoor kiezen om vast te houden aan een Bijbelvaste benadering en dat combineren een weerspiegeling van een cultuur van deze tijd, groeien en bloeien. “Dat noem ik een wereldkerk.”

In de AfBrekers zitten veel mensen die van heinde en verre naar de betreffende locatie komen. Dat zijn niet allemaal nieuwe christenen. Velen zijn afkomstig uit andere kerken en zijn ook gezwicht voor het gevoel. Dat betekent alleen wel dat de plaatselijke gemeente niet meer plaatselijk is. De plaatselijke zichtbaarheid en plaatselijke impact wordt beperkt.

Daarnaast is het zeer interessant wat Paauwe meent te zien. Er is niks zo gevoelig voor vooringenomenheid als eigen observatie. Daarom zou hij zeer kritische vragen bij zijn waarneming kunnen plaatsen, maar dat lijkt hij niet te doen. Had hij dat wel gedaan, dan had hij namelijk dit onderzoek uit 2016 al eens gelezen, evenals ons artikel uit februari 2017 die daar over gaat: “Stop met het aanpassen van de Bijbel aan de huidige tijdgeest en accepteer het feit dat de inhoud van de Bijbel vaak schuurt en oncomfortabel is.”

Het omarmen van de cultuur is heel belangrijk, vindt Paauwe. “Toen de Psalmen werden gedicht rond 1900, was dat hele hippe, moderne muziek. Luther zei: als je tot de mensen wilt spreken, moet je spreken in de taal van de markt. Dus als we een wereldkerk bouwen, moeten we beginnen om de taal van de wereld te spreken. Wat zijn hun woorden, wat is hun taalgebruik, wat verstaan mensen?” Belangrijk is ook het eigentijdse. “Het lijkt op de wereld waar ze thuis in werken in wonen, in plaats van dat ze teruggaan naar honderden jaren geleden.”

Zoals het eerder genoemde onderzoek al aangeeft: In krimpende kerken gelooft men dat het christelijk geloof dient aangepast te worden aan de tijdgeest. Het kan best zijn dat de AfBrekers nu groeit, maar op de lange termijn zullen ze geen stand houden, want aards korte termijn gevoel regeert.

De eerste voorwaarde voor het brengen van de evangelie is dat mensen in een omgeving zijn, waarin ze zich comfortabel genoeg voelen om het woord te horen. “Je moet aansluiten bij de cultuur, zonder af te doen aan de boodschap.” Voor zijn gemeenteleden is hij ‘gewoon Peter’. “Je kunt jezelf dominee noemen en met dominee aangesproken worden. Als de kerk begint kun je connecten en onder de mensen bewegen, of je verstoppen in de pastorie en als laatste de kerk binnenkomen. Dat schept afstand.”

Bij de wereldkerk horen vijf waarden, in de visie van de DoorBrekers. Familie, gastvrijheid, gulheid, dienen, excellentie en ‘alles is mogelijk’. “Stel, je wordt uitgenodigd voor een villa. Groot zwembad, mooie lampen eromheen, groot buffet, iedereen prachtig gekleed. Je komt daar binnenlopen en ziet dat iedereen een geweldige tijd heeft. Je pakt je kopje koffie en je staat daar alleen. Niemand komt op je af. Wat denk je dan? Het huis kan geweldig zijn, de sfeer kan geweldig zijn, maar je denkt bij jezelf: hoe kom ik hier zo snel mogelijk weer weg? En ik kom nooit terug.”

Daar heeft hij zeker een punt: meer gericht zijn op nieuwkomers. Dat wil alleen niet zeggen dat alles wat hij daarvoor zegt klopt. En zo werkt het vaak bij dit soort leugenaars. Een prachtig krom betoog met aan het einde een statement waar je van denkt: “Ja, dat herken ik. Goed stuk.” Dat is precies de reden dat Albert Heijn mooie meisjes achter de kassa zet. De laatste ervaring blijft namelijk hangen. Maar ondertussen kun je in andere winkels veel dezelfde producten krijgen voor minder geld. Met andere woorden: Blijf je ogen gebruiken en blijf nadenken!

Advertisements
Posted in Actualiteit, Geloof en kerk | Leave a comment

Update: het voetbal bezwijkt

Duits voetbalteam Hertha BSC knielt in solidariteit met de knielers in de NFL. Verwacht meer van dit soort acties de komende tijd. Nu er een barstje is, gaat links alleen maar harder duwen.

Herta BSC knielt

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Het voetbal bezwijkt

De aanvoerders van voetbalteams in de Eredivisie en de Jupiler League dragen dit weekend een regenboogkleurige aanvoerdersband om hun arm. Dit om hun steun voor ‘seksuele en genderdiversiteit in de sportwereld’ te laten zien. Het is onderdeel van een grotere actie, genaamd #alltogetherchallenge, die aandacht vraagt voor LHBTIQWERTY (of welke letters deze week in zwang zijn) in de sport.

Het is begonnen. Het profvoetbal, een van de laatste bastions van mannelijkheid in Nederland, wordt aangevallen door ideologisch-links. En er is weinig twijfel over de uitkomst van deze aanval. Het profvoetbal zal zich volledig onderwerpen aan de Ideologie van Absolute Seculiere Gelijkheid. Daartegen is in het publieke domein geen verzet mogelijk.

We kennen inmiddels het Amerikaanse voorbeeld van de NFL, de National Football League. Die onderwierp zich liever aan de anti-Amerikaanse houding van een groot aantal opstandige zwarte spelers (ze weigerden te gaan staan voor het volkslied), dan dat ze de nationale trots verdedigden. Met als gevolg dat de kijkcijfers enorm zijn teruggelopen, omdat blanke Amerikanen (de grootste groep onder de kijkers) walgen van medeburgers die hun vlag en volkslied verraden.

Als na de regenboogarmband ook de roze armband is geïntroduceerd, om aandacht te vragen voor borstkanker, en daarna de zwarte armband, om ons te herinneren aan de erfzonde van de blanke slavernijpraktijk, zullen ook hier de kijkcijfers teruglopen. Want welke Nederlander wil kijken naar een sport waarin niet meer de sport centraal staat, maar een poltieke ideologie die net zo totalitair is als het vroegere communisme en net zo onverzoenlijk als de islam? Die ons seksuele abnormaliteit, feminisme en anti-blank racisme door de strot duwt terwijl wij niets anders willen dan een potje voetbal?

En dan staat FOX, of welke zender op dat moment de uitzendrechten heeft, voor een duivels dilemma. Of kiezen voor de sport en alle politieke statements uitbannen, daarmee de kijkers terugwinnen maar alle media tegen zich krijgen waardoor sponsors weglopen. Of de linksisten en hun media paaien en een propaganda-instrument worden, maar daarmee een groot deel van de kijkers verliezen.

Die keuze zal pas over een paar jaar duidelijk worden. Tot die tijd moeten wij stoppen met voetbal kijken of knarsetandend de propaganda ondergaan. Je bent tegenwoordig als rechtse, christelijke, blanke voetballiefhebber een vreemdeling in je eigen land.

Posted in Actualiteit, Politiek | Leave a comment

In Polen begint de victorie

Gisteren werd in Polen tijdens massale bijeenkomsten van katholieke christenen langs de grens gebeden. Tienduizenden, mogelijk honderduizenden Polen trokken naar allerlei plaatsen voor gezamelijk gebed voor Polen en voor de hele wereld.

Ook werd de slag bij Lepanto van 7 oktober 1571 herdacht, een zeeslag tussen de Ottomaanse moslims en een coalitie van Europese volken in de Middellandse zee. Deze slag werd door de coalitie gewonnen en betekende het begin van het einde van de Mohameddaanse expansie in het Middellandse zeegebied.

De Poolse premier (!) tweette een foto van haar rozenkrans om haar steun te laten zien:

Het bestaat nog, een land waar het christelijk geloof centraal staat in de cultuur en waar de christelijke traditie massaal gevierd wordt. Vooral de herdenking van de slag in de Levant is boeiend. Het is een van de meest beroemde confrontaties tussen het christendom en de islam in de geschiedenis. Een van de vele cruciale slagen die door de christenen gewonnen werd, waardoor we nu geen moslims zijn. Dat deze gebeurtenis uitbundig herdacht en gevierd wordt, is geen extremistische uiting van xenophobie en islamophobie (of een van die andere verzonnen begrippen) zoals media als de BBC ons graag willen doen geloven. Het is een Poolse viering van onze Europese geschiedenis en een uiting van het bewustzijn dat de westerse beschaving niet toevallig is ontstaan maar bloedig bevochten op haar vijanden.

In de West-Europese landen, waar de enige massale gebedsbijeenkomsten die van moslims zijn, lijkt dit bewustzijn vrijwel verdwenen. We zijn vergeten dat moslims al 1400 jaar onze aardsvijanden zijn. In onze drang naar seculiere naastenliefde zijn we ze gaan beschouwen als vreedzame medeburgers, die niets liever willen dan met ons samenwerken aan een betere wereld. Aanslagen en misdaden gepleegd door moslims zijn daden van eenlingen die niets met hun moslim-zijn te maken hebben.

Het vraagt onder andere een goede kennis van de geschiedenis om door deze utopische wereldbeschouwing heen te prikken. Lees over de voortdurende botsing tussen de christelijke en de islamitische beschaving en je weet dat er geen sprake kan zijn van vreedzame samenwerking. En dat de eenlingen hun daden plegen vanuit een ideologie die alle moslims ter wereld samenbindt.

Daarom is deze Poolse herdenking van groot belang. De Europese geschiedenis moet levend gehouden worden en als voorbeeld dienen voor onze generaties. Zodat we wakker worden uit onze utopische koortsdromen en de verhouding tussen christenen en moslims weer gaan zien zoals ze altijd geweest is: vol vijandschap, veroveringen en bloedige strijd. Onze toekomst hangt hiervan af!

Posted in Actualiteit, Geloof en kerk, Politiek | Leave a comment

Over 40 jaar Dhimmi

Een verontrustende publicatie van Charles Gave, economoom en politiek verslaggever, die onderzoek deed naar de geboortecijfers van verschillende etnische groepen in Europa. Zijn conclusie?

“…binnen 40 jaar, zal bijna met zekerheid de meerderheid van de bevolking van Oostenrijk, Duitsland, Spanje, Italië, België en Nederland moslim zijn.”

Gave vergeleek de geboortecijfers van de autochtone bevolkingen in de Europese landen met die van de moslims die in Europa woonachtig zijn. Moslimvrouwen baren gemiddeld 3,4 tot 4 kinderen, terwijl de Europese vrouwen gemiddeld 1,6 kinderen voortbrengen.

“Nogmaals, dit zijn geen voorspellingen, maar berekeningen.”

Als deze cijfers zo blijven, en er is geen reden om aan te nemen dat ze zullen veranderen, zal er zich rond het jaar 2057 een omslagpunt voordoen. Dan leven er in Europa meer moslims dan niet-moslims.

Denk daar eens over na. Wij, maar vooral onze kinderen en kleinkinderen zullen dan onder moslimheerschappij moeten leven. Als christen betekent dat in het gunstigste geval Dhimmi worden: in leven blijven in ruil voor Djizja, een aparte belasting voor niet-moslims. En het opgeven van onze rechten en vrijheden natuurlijk.

Is dat wat we willen? Het lijkt er wel op. Hoewel nationalistische partijen overal in Europa in opkomst zijn, lijken de zittende regeringen, Macron en Merkel voorop, vastbesloten om zo veel mogelijk moslim-migranten naar Europa te halen. Je zou haast denken dat er een vooropgezet plan achter zit…

Wat kunnen we doen? Drie dingen. Anderen in je omgeving bewust maken van deze grimmige toekomst. Nationalistische politiek steunen. En vooral: zelf zoveel mogelijk kinderen maken. Dat zijn we aan onze voorouders én onze kinderen verplicht.

Posted in Actualiteit, Politiek, Rode pil | Leave a comment

Sugarbabes

De Telegraaf van 27 september opent met een groot artikel op de voorpagina over een Noors bedrijf dat op de website Rich Meets Beautiful rijke heren en knappe jonge meiden met elkaar in contact brengt. Het gaat om zogenaamde ‘sugardaddies’ en ‘sugarbabies’. De suikeroomps zijn rijke, vaak wat oudere heren, die veel geld over hebben voor ‘gezelschap’ van knappe jongedames. De suikermeisjes op hun beurt zijn op zoek naar een sponsor voor het bekostigen van hun studie of gewoon iemand die hen een luxe levenstijl kan bieden, met exotische reizen en dure geschenken.

Het bedrijf mikt vooral op studentes en is met rijdende billboards wervingscampages gestart in de vijf grootste studentensteden. Volgens het bedrijf hebben inmiddels zo’n 15.000 vrouwen zich aangemeld op de website, waarvan alleen in Amsterdam al vijfentwintighonderd. Bijna zeventig procent van de aanmeldingen bestaat uit studentes van tussen de 18-26 jaar. Dat zijn dus jonge meiden die hun lichaam aanbieden in ruil voor geld. Want reken maar dat de meeste sugardaddies niet zo gek zijn om veel geld te betalen voor een vrouw die alleen gezellig komt dineren. En die meiden weten dat natuurlijk ook.

Als je een brave, christelijke man bent, schrik je wellicht van dit verhaal. Vrouwen zijn toch pure, heilige wezens, die niets liever willen dan hun maagdelijkheid bewaren voor een fatsoenlijke, gelovige man met wie ze trouwen en kinderen krijgen? En ze leefden nog lang en gelukkig?

Maar voor mannen die wat meer weten over vrouwen en hun seksuele strategie (hypergamie), is bovenstaand artikel geen verrassing. Puur biologisch gezien is de seksuele strategie van de man eenvoudig: zo veel mogelijk vrouwen bezwangeren, met een voorkeur voor jonge, mooie (dus vruchtbare) vrouwen. De seksuele strategie van de vrouw is anders. Als je onze moderne beschaving wegdenkt, is een vrouw in de wildernis niet in staat zichzelf in leven te houden. Een vrouw moet dus een man kiezen die haar zowel kan beschermen als onderhouden. Vandaar haar seksuele voorkeur voor fysiek sterke, machtige, rijke mannen. In ruil daarvoor geeft ze hem het enige dat zij hem te bieden heeft: haar vruchtbaarheid.

Een vrouw die zich aanmeldt om speeltje van een sugardaddy te worden, volgt dus haar biologische instinct. Ze geeft haar lichaam in ruil voor materiële zaken. Het oude cliché ‘alle vrouwen zijn hoeren’ is sec bekeken waar. Dat is geen waardeoordeel – het gaat hier niet om de morele implicaties van vrouwelijk seksueel gedrag, maar puur om de biologie erachter.

Het opvallende aan het hele verhaal van sugarbabies is dus niet hun seksuele gedrag. Wat echt opmerkelijk is, zijn de eenzijdige reacties op de wervingscampagne van Rich Meet Beautiful. Mensenrechtenorganisaties CKM (Centrum tegen Kinder- en Mensenhandel) en Comensha maken zich grote zorgen. Directeur Noteboom van het CKM zegt bijvoorbeeld over het feit dat de website geen escortlicentie heeft: “Hoe weet je zonder licentie bijvoorbeeld dat het meisje vrijwillig meewerkt aan deze constructie? Wellicht dwingt een derde partij haar of wordt het na verloop van tijd onmogelijk om de relatie te beëindigen.” En: Hoe goed worden de heren gescreend en hoe weet je zeker dat de vrouwen betaald krijgen?”

Hier zit een impliciete feministische aanname onder, namelijk dat vrouwen in de deal tussen sugardaddies en sugarbabies slachtoffer zijn. Er wordt twijfel gezaaid over de vrijwilligheid waarmee ze het contract aangaan en mannen worden neergezet als profiteurs en uitbuiters. Dit lijkt sterk op het denken van de ChristenUnie over beleid omtrent prostitutie. Daarin worden mannen beschouwd als daders en vrouwen als slachtoffers die alleen maar in het vak zitten omdat ze door mannen gedwongen worden of geen andere uitweg zagen uit hun psychische en sociaal-economische ellende. Dat veel vrouwen in de prostitutie zitten omdat het nu eenmaal goed en makkelijk verdient, daarover wordt gewoon niet gesproken.

Vrouwen worden in dit verhaal vrijgepleit van elke aansprakelijkheid. Ze hoeven geen enkele verantwoordelijkheid af te leggen over hun keuze om ‘sugarbaby’ te worden. De schuld behoort geheel toe aan mannen, die ze eerst de ‘prostitutie’ inlokken en ze daarna uitbuiten. De vrouwen zijn slechts onschuldige slachtoffers, die zonder deze slechte invloed van mannen héél andere keuzes gemaakt zouden hebben!

Een andere reactie in het artikel in de Telegraaf illustreert deze houding nog eens extra. CDA-Kamerlid Madeleine van Toorenburg zegt: “Het is volstrekt verwerpelijk om jonge vrouwen uit te lokken voor prostitutie, dat is namelijk waar dit op neerkomt. Een chique vorm van loverboys.” Maar dat is onzin. Een slachtoffer van een loverboy is psychisch zo ingepalmd dat ze niet wil weigeren als hij haar opdraagt om hoer te spelen. Een studente die zich aanmeldt op Rich Meet Beautiful doet dat willens en wetens, zonder dwang, voor het geld en voor het avontuur. Deze vrouwen horen op hun daden te worden afgerekend. Niet te worden verexcuseerd.

De vraag van Noteboom kan trouwens net zo goed andersom gesteld worden: hoe goed worden de vrouwen gescreend en hoe weet je zeker dat de mannen de seks krijgen waarvoor ze betalen?

Posted in Actualiteit, Rode pil | Leave a comment

God is liefde

In discussies met christenen over morele zaken wordt vaak door gelovigen geroepen om meer tolerantie voor de vermeende zondaars in kwestie. Zij grijpen daarbij altijd naar dezelfde twee argumenten, namelijk: “God is liefde” en “Gij zult niet oordelen”. Een treffend voorbeeld hiervan zie je op de Facebookpagina van het CIP bij een discussie naar aanleiding van een artikel over homoseksualiteit (op 29 aug 2017).

Natuurlijk zijn het helemaal geen argumenten, maar letterlijk dooddoeners, bedoeld om de discussie dood te slaan. Deze gelovigen denken dat ze heel liefdevol-christelijk bezig zijn met hun herhalende oproep voor tolerantie, maar hun ‘argumenten’ blijken totaal geen inhoud te hebben. Wanneer ze ontleed worden, zoals hieronder, blijkt zelfs dat ze regelrecht ingaan tegen opdrachten van Jezus zelf.

God is liefde
De redenering gaat ongeveer zo: “God is liefde, dus moeten wij ook alles en iedereen liefhebben. Het gaat tegen de liefde in om iets of iemand zonde of zondaar te noemen.”

Goed, niemand zal ontkennen dát God Liefde is. Het staat letterlijk in 1 Johannes 4. De vraag is: wat betekent het, dat God Liefde is?

In de Hebreeënbrief wordt over God gesproken als ‘een verterend vuur’ (Hebr. 12:29). Het wezen van God moet dus begrepen worden als een vuur dat vernietigt. Denk ook aan de tekst uit 1 Korintiërs 3, waarin staat dat na onze dood het vuur aan het licht zal brengen wat ons leven waard geweest is.

Daarnaast lezen we op meerdere plaatsen in de Schrift dat God dingen haat. In Spreuken 6 wordt een lijstje opgesomd: hooghartige ogen, een liegende tong, handen die onschuldig bloed vergieten, een kwaadaardig hart, voeten die zich naar de misdaad reppen en zij die liegen en bedriegen. In Leviticus 20 staat een hele lijst seksuele zonden die God haat, waaronder homoseksualiteit. Verder haat Hij afgoderij, kinderoffers en mensen die geweld liefhebben (Psalm 11). Dit laatste is interessant. God haat blijkbaar niet alleen dingen, maar ook mensen.

De liefde van God moet dus niet begrepen worden als iets softs en tolerants, een soort hippie-achtige lievigheid. Alsof Hij ons bij alles wat we doen geruststellend over de bol aait en zegt: “Toe maar kind, doe maar waar jij je lekker bij voelt”. Integendeel, het is een verschroeiend vuur dat alles wat kwaad is vernietigt. Inclusief mensen die geen berouw hebben! De keerzijde van Gods liefde is Zijn absolute haat jegens het kwade. Als het gaat om het kwade is Gods liefde volledig intolerant.

Daarom is het absurd om je op Gods liefde te beroepen als een pleidooi voor tolerantie van zonde of zondaars. God ziet het kwade niet door de vingers. Je kunt debatteren of iets een zonde is of niet, maar die discussie kun je niet afdoen met de simpele redenering dat omdat God Liefde is, het verkeerd is om iets zonde of iemand een zondaar te noemen. Het is onze opdracht als christen, om in navolging van God, het kwade en de kwaden te haten.

Gij zult niet oordelen
Uiteraard is dit geen letterlijk gebod uit de Bijbel, maar een dooddoener die gebaseerd is op uitspraak van Jezus uit Lucas 6: Oordeel niet, dan zal er niet over je geoordeeld worden. Veroordeel niet, dan zul je niet veroordeeld worden.

Dit is een van de meest verkeerd toegepaste Bijbelteksten. Het wordt te pas en te onpas gebruikt om iemand de mond te snoeren die iets zegt over zonde of het zondige gedrag van een ander. Je moet tolerant zijn, want “Je mag niet oordelen!” wordt dan beschuldigend geroepen. Er zijn echter twee problemen met dit zogenaamde verbod op oordelen.

Ten eerste is het, wanneer je consequent redeneert en het verbod op oordelen absoluut is, onmogelijk om nog iets als zonde te bestempelen. Als je een zondaar niet mag oordelen, dat wil zeggen, je mag niet zeggen dat diegene een zonde begaat, dan bestaan er geen zondaars meer. En dan is zonde niet meer dan een theoretische begrip dat ergens in de lucht zweeft.

Dus óf je bent consequent en geeft toe dat een verbod op oordelen betekent dat niemand geoordeeld mag worden en dan bestaat zonde niet meer; óf je moet toegeven dat het verbod op oordelen niet betekent dat je zonde en zondaars niet meer mag benoemen en dan mag je er ook wat van zeggen. Nogmaals, je kunt discussiëren over of iets een zonde is of niet, maar je kunt die discussie niet snoeren door te roepen dat er niet geoordeeld mag worden.

Het tweede probleem is dat wij nadrukkelijk de opdracht gekregen hebben om wél te oordelen: Als een van je broeders of zusters tegen je zondigt, moet je die daarover onder vier ogen aanspreken. Als ze luisteren, dan heb je ze voor de gemeente behouden. Luisteren ze niet, neem dan een of twee andere mee, zodat de zaak zijn beslag krijgt dankzij de verklaring van ten minste twee getuigen. Als ze naar hen niet luisteren, leg het dan voor aan de gemeente. Weigeren ze ook naar de gemeente te luisteren, behandel hen dan zoals je een heiden of een tollenaar behandelt. (Mat. 18:15-17)

Dit is een zeer heldere opdracht, die duidelijk maakt dat er geen plaats is voor tolerantie voor zondaars in de gemeente. Volhardende zondaars moeten de kerk uitgegooid worden. En je kunt alleen iemand als volhardende zondaar bestempelen als je een oordeel velt over zijn gedragingen. Kortom, je MOET oordelen. Dat is een opdracht van Jezus zelf.

Paulus zegt het nog stelliger: U mag niet omgaan met iemand die zichzelf een broeder of zuster noemt, maar in feite een ontuchtpleger is, een geldwolf, afgodendienaar, lasteraar, dronkaard of uitbuiter. Met zo iemand mag u beslist niet eten. Waarom zouden we over buitenstaanders oordelen? U hoeft toch alleen te oordelen over leden van de gemeente? Over de buitenstaanders zal God oordelen. Maar binnen de gemeente geldt: Verwijder wie kwaad doet uit uw midden. (1 Kor. 5:11-13)

Gelovigen moeten dus oordelen over leden van de gemeente en mogen met volhardende zondaars niet eens omgaan. Hoe kun je je aan dat gebod houden als je niet mag oordelen over je broeders en zusters?

De uitspraak van Jezus dat wij niet moeten oordelen gaat over hypocrisie: iemand veroordelen terwijl je zelf ook een volhardende zondaar bent. In Matteüs 7 staat er namelijk nog iets achter: [c] Oordeelt niet, opdat er niet over jullie geoordeeld wordt. Want op grond van het oordeel dat je velt, zal er over je geoordeeld worden, en met de maat waarmee je meet zal jou de maat genomen worden. Waarom kijk je naar de splinter in het oog van je broeder of zuster, terwijl je de balk in je eigen oog niet opmerkt? Hoe kun je tegen hen zeggen: “Laat mij de splinter uit je oog verwijderen,” zolang je nog een balk in je eigen oog hebt? Huichelaar, verwijder eerst de balk uit je eigen oog, pas dan zul je scherp genoeg zien om de splinter uit het oog van je broeder of zuster te verwijderen.

Het is dus heel verstandig om niet te snel met je vinger te wijzen naar de zonden van een ander, want jij zal met dezelfde maat gemeten worden. In die zin is het dus goed om eerst bij jezelf te rade te gaan. Tegelijk moeten we volhardende zondaars rigoureus uit ons midden verwijderen en niet langer met hen omgaan. Dat kunnen we alleen als we zonden en volhardende zondaars bij de naam noemen en een oordeel over hen vellen.

Onthoud: tolerantie is het wapen van de duivel, niet een christelijke deugd!

Posted in Geloof en kerk | Leave a comment